|
ميروم خسته و افسرده و زار سوي منزلگه ويرانه خويش
|
جز تو هيچ ميزبان مهربان
نان و گل به ميهمان نمي ذهد
نا اميدم از زمين و از زمان
پاسخ نه اين، نه آن .... نمي دهد
پار هاي اين دل شكسته را
گريه هم دوباره جان نمي دهد
خواستم كه با تو درد دل كنم
گريه ام ولي امان نمي دهد.......
مرحوم قيصرامين پور