يكي از همين روزها

ميروم خسته و افسرده و زار سوي منزلگه ويرانه خويش

آنگاه كه دستم از خدا كوتاه شد

ميان فنجان‌‌‌قهوه و فالگير واماندم

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و یکم اسفند 1386ساعت 9:40 توسط سارا.م |