تبليغاتX
يكي از همين روزها - ساعت
ميروم خسته و افسرده و زار سوي منزلگه ويرانه خويش

برف ميتواند بهانه باشد ، اما دريغ از ما.....

زندگي مثل حركت يكنواخت ساعت مي‌مونه

وما عقربه بزرگه‌ايم كه سنگين و آهسته مي‌رويم

خوشبختي هم مثل ثانيه‌شمار كه تندتند از كنار ما مگذره ....

و ما بهانه براي زندگي ‌را در ميان اعداد بارها و بارها مي‌جوييم

+ نوشته شده در  سه شنبه نهم بهمن 1386ساعت 17:28  توسط سارا.م  |